Poprzedni numer - Dzieje Miasta

Przejdź do treści

Menu główne:

Poprzedni numer

Wrześniowy numer Dziejów Miasta 04.10.2020

Co warto przeczytać:


Zamek Książ ratuje Palmiarnię
Książęca Palmiarnia w Lubiechowie odzyskuje blask sprzed stu lat, gdy była „najpiękniejszym bukietem”, jaki książę Jan Henryk XV von Pless z Książa wręczył swojej słynnej żonie, księżnej Daisy. W ramach wartej prawie pół miliona inwestycji spółka Zamek Książ wyremontuje, na zlecenie gminy Wałbrzych, mocno skorodowany obiekt. To remont trzeciej z sześciu monumentalnych szklarni stanowiących główną oś komunikacyjną zabytkowego kompleksu.
Remont obejmuje pokrycie dachu i ścian (szkło matowe), konstrukcję nośną oraz elementy żelbetowe i posadzki.  Zakres inwestycji według projektu inżyniera Andrzeja Kocińskiego, uzgodniony został z konserwatorem zabytków, który nadzoruje ją na każdym etapie. Termin zakończenia realizacji zadania przewidziany jest na 31 października 2020 roku, a koszt wykonania umowy to 463.995,00 PLN (brutto). Celem projektu jest zabezpieczenie konstrukcji stalowej ścian i dachu przed uszkodzeniami, powstającymi w wyniki korozji. Wykonawcą inwestycji jest firma Potoczni Sp. z o.o. z siedzibą w Żarowie.

Księżna Daisy von Pless w Świebodzicach i w Pełcznicy cz.3
Narratorka podlega pewnej stylizacji: jest dorosłą kobietą, która opuściła najpierw wieś, w której urodziła się i wychowała, a później swą ukochaną ojczyznę – Dolny Śląsk i „Krainę Gór Wałbrzyskich”. Dysponuje dużym doświadczeniem życiowym, a jej wiedza zdecydowanie przekracza tę, jaką dysponują postacie. Jest opowiadaczką należącą do rzeczywistości przedstawionej. Doskonale jest jej znana przestrzeń, w której umieściła akcję - wieś jej dzieciństwa i dominujący nad nią zamek; to one tworzą plan wydarzeń, które rozegrały się w odległej przeszłości. Typowe dla opowiadań Kathariny Schlaupitz jest uchwycenie klimatu i kolorytu miejsc, o których pisze. Postacie zostały zarysowane kilkoma kreskami, a drobnym przedmiotom, niczym rekwizytom teatralnym, przypada funkcja dramatyczna (fotel pojawiający się kilka razy, wianek, konwalie). Oczywiście, Czytelnicy nie muszą się zgadzać z przedstawioną tu wizją autorki. Księżna Daisy pojawia się jeszcze w innym opowiadaniu. Jest ono o tyle interesujące, że odwiedza Pełcznicę, w szczególnych okolicznościach. Zostało to podyktowane wydarzeniem, związanym z jej ukochanym średnim synem – Lexelem.

Niezwykłe wydarzenie
Pan dr Danel Wojtucki odnalazł opublikowane w roku 1635 w „Ordenliche Wochen=Zeitungen” nr 42 (Zurich) sprawozdanie, dotyczące niezwykłego zdarzenia w Świebodzicach.
Pan Adrian Sitko poprosił Pana Grzegorza Sanika o pomoc w znalezieniu tłumacza, którym okazał się Pan Wolfgang Coch – znajomy Pana Grzegorza.
W ten sposób „łańcuszek się zamknął” i poniżej możemy przedstawić ten niezwykle ciekawy dokument:
"Streszczone sprawozdanie od 4-go do 14-go września (1635 r.) ze Świebodzic na Śląsku, o półtorej mili odległych od Świdnicy. Tutaj wydarzają sie smutne zjawiska u małżonki kościelnego organisty, u której codziennie ukazują sie na ciele krwawiące znaki przedstawiające: miecze, jabłko Rzeszy, mary, mężczyznę ze ścięta głową (widziany trzy razy), trzy namioty z bronią wojenną, poza tym trzy kielichy razem z literami, a wczoraj trzy razy widać było bosego mnicha...."

Ceremonia pogrzebowa wielkiego przemysłowca – Gustava Beckera
We wrześniu mija kolejna rocznica śmierci Gustava Beckera (w tym roku – 135). W 1885 roku nie tylko lokalne gazety zamieściły wiadomość o odejściu Królewskiego Radcy Komisarycznego. Zachowane numery archiwalne podają jednak informacje natury ogólnej, które my, mieszkańcy dawnego miasta „płótna i zegarów”, nie możemy uznać za w pełni satysfakcjonujące. Przyjmując, że powstawały one na podstawie przekazu zawartego w „Der Freiburger Bote”, stanowiącego ważny materiał źródłowy dla wielu ówczesnych redakcji, mógł być on selekcjonowany. Jest wielce prawdopodobne, że część spośród nich mogła przysłać własnych wysłanników, których zadaniem było przygotowanie relacji, przedstawiającej ostatnią ziemską drogę wielkiego człowieka.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego