Dzieje Miasta

Przejdź do treści

Menu główne:

Lipcowy numer Dziejów Miasta 31.07.2020

Co warto przeczytać:

Sala Krzywa w Zamku Książ odzyskuje blask

Do końca września potrwają prace konserwatorskie w sali krzywej w Zamku Książ. Dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kwocie 42,500 zł projekt przewiduje odsłonięcie i odtworzenie malowideł, które zdobiły komnatę przed II wojną światową.
Podczas przygotowań do remontu sali pod warstwą tynku na ścianie z kominkiem ukazała się polichromia przedstawiająca kotarę oraz monochromia drugiej. We wnękach okiennych polichromie zostały pokryte warstwą farby. Stan zachowania malowideł był na tyle dobry, że wałbrzyska konserwator zabytków, Anna Nowakowska-Ciuchera zaleciła zdjęcie tynków z okresu hitlerowskiego oraz jeszcze późniejszych warstw farby i odkrycie całej zachowanej polichromii.
W tym celu Zamek Książ pozyskał 42.500  złotych w ramach programu „Ochrona Zabytków      2020”, realizowanego przez Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ponad  drugie tyle zostało przeznaczone z budżetu Książa.

Księżna Daisy reformatorka społeczna z zamku Książ

Była radosną, charyzmatyczną, młodą Angielką, urodziwą i bogatą księżną, małżonką jednego z najbogatszych dziedziców ówczesnej Europy, czarującą panią na zamku Książ, który pod jej rządami stał się miejscem spotkań europejskich władców i najwyższej arystokracji. Nie doznając szczęścia w małżeństwie, całą swą energię i talenty skierowała ku celom humanitarnym, stając się jedną z pierwszych reformatorek społecznych na Dolnym Śląsku. W niedzielę (28 czerwca)  przypada 147 rocznica jej urodzin, a dzień później 77 rocznica śmierci w Wałbrzychu.  Oto historia księżnej Daisy von Pless.
W pretensjonalnym świecie była najmniej snobistyczną osobą, jaką kiedykolwiek znałem; w okrutnej rzeczywistości jaśniała radością i uprzejmością. Miała na świecie tylko jednego wroga – samotność, która ją w końcu pokonała- tak o księżnej Daisy, która zmarła dzień po swoich 70 urodzinach,  29 czerwca 1943 roku w Wałbrzychu, pisał angielski dyplomata i pisarz Harold Nicolson. Opinię tę przedstawił na łamach The Spectatora z 22 lipca1943, kiedy na Wyspy Brytyjskie dotarła już informacja o samotnej śmierci królowej europejskich salonów z przełomu XIX i XX wieku.

Księżna Daisy von Pless w Świebodzicach i w Pełcznicy cz.1

Podejmowanie tematu, związanego z postacią powszechnie znaną, cenioną i otaczaną szacunkiem, wydaje się ryzykowne i z góry skazane na niepowodzenie. Na początku należałoby przypomnieć publikacje, jakie do tej pory ukazały się, poświęcone księżnej Daisy:
Beata Górnioczek, Bronisława Jeske – Cybulska Księżna Daisy Pani na Książu i Pszczynie, Wyd. Kamilia Mikołów 2001
Daisy Hochberg von Pless Taniec na wulkanie 1873 – 1918, tłum. Mariola Palcewicz, przypisy Romuald M. Łuczyński, Zuzanna Dawidowicz, Wyd. ARCANA Kraków 2002
W. John Koch Daisy Księżna Pszczyńska, tłum z angielskiego Zdzisław Żygulski jun przy współpracy Teresy Grzybkowskiej, Pszczyna 2007
Daisy, Księżna von Pless: Szczęśliwe Lata Russel Harris Katalog wystawy fotografii z archiwum Studia Lafayette w Victoria & Albert Museum w Londynie, Muzeum Zamkowe w Pszczynie 2011
Lepiej przemilczeć. Prywatne pamiętniki księżnej Daisy von Pless z lat 1895 – 1914, z angielskiego przełożyła Barbara Borkowy, Zamek Książ w Wałbrzychu i Fundacja Księżnej Daisy von Pless, Wałbrzych 2013
Barbara Borkowy Siostry Daisy von Pless i Shelagh Westminster, Fundacja Księżnej Daisy von Pless, Wałbrzych 2016
Zbigniew Niedźwiecki Ravicz, Błękitna tożsamość, Wyd. Kaliny 2016 – powieść
Postać ta pojawia się również w publikacji: Książ Pamiętajmy o ogrodach, pod redakcją Beaty Lejman, wydanej przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu w 2017 roku.
Barbara Borkowy Co przemilczałam Księżna Daisy von Pless, Wałbrzych 2019
Przedstawiona powyżej bibliografia prezentuje się imponująco, ale zapewne nie uwzględnia wszystkich, jakie zostały poświęcone tej szczególnej mieszkance zamku. Książki te z pewnością znajdują się na półkach domowych bibliotek wielu naszych Czytelników i sympatyków Daisy.
Na wstępie, należy postawić tezę, że niemożliwe będzie napisanie czegoś nowego, odkrywczego, o czym do tej pory nie wiedzielibyśmy.
Tytuł tego szkicu odwołuje się do bardzo wąskiej topografii, dwóch miejscowości, położonych u podnóża Zamku Książ. Warto więc, w takim nietypowym, ograniczonym kontekście, podjąć próbę przedstawienia osoby, która ciągle „jest” wśród nas, a podanie miejsc, które odwiedzała, uświadomi nam, że w jakimś stopniu stanowiła znaczącą cząstkę ówczesnej społeczności. Może to skłoni nas do innego spojrzenia na domy, które codziennie mijamy i ulice przemierzane w pośpiechu?


stat4u
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego